BİR KADER VAR AKLIMDA.... |D|

Özlüyorum habersiz yaşadıgım yılları, geç olmuş vakit geçmiş saatler hep gece yarısını gösteriyor.Kader bi ecel gibi başımı bekliyor bir düşsem hiç acımayacak ...
BİR KADER VAR AKLIMDA.
Kanarım yalnızlıgıma, rüzgar örselemiş kalbimin en sevgiye hasret yerlerini..
Vurgun sevdalarımı da aşk sandıklarımı da almışım yanıma kalmışım ayaz yiyen bir türlü benim olmayan yanlızlıgımda.
Gel kurtar beni bu dar yerden, çok üşüdüm yorgunum çaresiz ellerim tutmuyor bir yudum sevgi koy kalbime.
Işık ol karanlıktan başka birşey görmez oldu gözlerim..
Ellerim üşüyor tut,
Tenim sen koksun ömrüm senle başlamadı ama senle son bulsun..
TUT ELİMİ TUTT BIRAKMA BENİ.....
DUYGUsal

......Neydim ne oldum..... |D|

Düşlerim vardı çocukluktan kalan
Bir o kadar amaçsız masum, saf, temiz kara bulutlarım var
Güneşli günlerime düşman göz yaşlarım var
Bu dünyada ait olmayan aşksa, içimde kanayan en büyük yaram
Artık tanıdık bir yüz arıyorum ama bütün yüzler sahtekar
Sözler yalan olmuş yıkanıp arınmak istiyorum.
Ölmek istiyorum ama ölemiyorum...
ÖLMEK istiyorumm yaşamak pahasına olsa da ölmek.....
DUYGUsal

...üzgündü.... |G|

Canim´i cok özledim.
Icimdeki yangini hissederek özledim.
O cekip gideni, beni anlamayani, kiymet bilmeyeni, beni aglatani özledim.

Istemiyorum artik onu rüyalarimda görmek,
resimlerine bakip aglamak, onu düsünmek.

Istemiyorum artik seni sensiz yasamak,
her telefon calisinda sen diye bakmak,
her kapi caldiginda sen diye kalkmak.

Istemiyorum artik sarkilarda seni bulmak,
tam senden nefret ederken herkesi sana benzetmek.

Istemiyorum ki ben seni...
Sevmiyorum ki ben seni...
Sen beni haketmiyorsun ki......................



Giderken "üzgünüm" demek yetmiyor bilesin...
Asil üzgün olan sen degildin bilesin....


Gözyasi

...bir kadin gittiginde.... |G|

Kadınlar gittiklerinde arkalarında daha büyük
boşluklar bırakırlar.
Onlar bir gün çekip gittiklerinde, peşlerinde “yetim-öksüz” kalan çok olur
Mutfaktaki dolap, perdeler, kavanozun içindeki eski düğmeler,
özenle saklanmış küçülmüş giysiler,, dolap diplerindeki kurdeleler…
Sabah karanlığında mutfaktan gelen tıkırtılar susar, yetim kalmıştır tabaklar.
Bir kadın gittiğinde hep suyu unutulur saksıların.
Sık sık boynunu büker “sarıkız”.
O teki kalmış eski bardağın anlamını bilen olmaz
Değerini kimse anlayamaz krom hac tasının.
Balkon artık sessizdir
Koridor kimsesiz.
Bir kadın gittiğinde…
Bir kadın gittiğinde ne çok kişi gider aslında;
Bir ağır işçi, bir temizlikçi, bir bakıcı,
bir bahçıvan, bir muhasebeci…
Bir anne gider…
Bir dost…
Bir arkadaş…
Bir sevgili…
Ne çok kişi yok olur bir kadın gittiğinde.
Hep böyle olur; bir kadın gittiğinde;
övgüler,
uyarılar,
yakınmalar,
dualar
yetim kalır.
Kapı eşiğindeki “Dikkat et…” duyulmaz, annesi gitmiştir “geç kalma”nın.
Kadınlar,arkalarında büyük boşluklar bırakarak giderler.
Bir kadın gittiğinde pek çok kişi gitmiştir aslında
Ve bir kadın gittiğinde
pek çok “yetim” bırakmıştır arkasında


__________


Ne kadar anlamli bir siir....Insani alip götürüyor... Cok düsündürüyor...
Dogrulariyla BEN BURDAYIM diye bagiran bir siir......
Öyle degil midir gercekten?
Bir Kadin gidince........evet o gidince....
Hersey aslinda onundur onun oldugu icinde onunla beraber terkeder seni.
Bir Kadin gittiginde sadece Sen degil hersey yanliz kalir.......
Ben bu Kadini hicbiryere göndermek istemiyorummmmm....
O Kadin giderse......Bende giderim.......


GöZYaSi.....

UNUTTUM MU Kİ.... |D|

Hep seni bekledim ben, seni aradım.
Başka yüzlere sen diye baktım.. Başka kollara sen diye sarıldım.
Herkesi sen sandım ama yanıldım..
Senin gibi olamazdı hiçbirşey..
Kızdım kendime.... Seni yeterince aramadıgım için suçladım kendimi...
Yoruldum aramaktan...
Kabuğuma çekildim
Sustum...!!!
Seni yaşıyorum yıllardır.. Seni tanıyalı ve de bu aşkı noktayalı bir hayli zaman oldu.
Üzerine kaç güneş battı...
Amaaaaa......
Noktalayamadım seni yılllardırrr...
Bana bakıp '' o gerçekten bitti mi yüreginde '' diyenlere cevap bile veremedim.
Seni unuttugumu artık aramayacagımı sansınlar istedim...
Güldüm, geçtim halime
Seni yaşamaktan hiç vazgeçmedim halbu ki...
Uzaktaydın ama içimdeydin de
Beni izliyorsun biliyorum... Seni göremesem de buralarda
Bir yerlerden bana baktıgını biliyorummm.....

'' DUYGUsal''

...baglanmayacaksin....

Baglanmayacaksin bir seye, öyle körü körüne.
" O olmazsa yasayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin iste.
Yasarsin çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela.
O daha az severse kirilirsin. Ve zaten genellikle O daha az sever seni, Senin O'nu sevdiginden.
Çok sevmezsen, çok acimazsin.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsin hem.
Çalistigin binayi, masani, telefonunu, kartvizitini...
Hatta elini ayagini bile çok sahiplenmeyeceksin. Senin degillermis gibi davranacaksin.
Hem hiçbir seyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsin.
Onlarsiz da yasayabilirmissin gibi davranacaksin. Çok esyan olmayacak mesela evinde..Paldir küldür yürüyebileceksin...
Ille de bir seyleri sahipleneceksen, Çatilarin gökyüzüyle birlestigi yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin, Günesi, ayi, yildizlari... Mesela kuzey yildizi, senin yildizin olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasini istiyorsan bir Seylerin... Mesela gökkusagi senin olacak.
Ille de bir seye ait olacaksan, renklere ait olacaksin.
Mesela turuncuya, yada pembeye. Ya da cennete ait olacaksin.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yasayacaksin.
Hem her an avuçlarindan kayip gidecekmis gibi, Hem de hep senin kalacakmis gibi hayat.
Ilisik yasayacaksin.
Ucundan tutarak...


Can YÜCEL

''soru yok. cevap yok. sadece tesadüfler var. sadece tesadüfler... ''

"gözgöze gelmeler..
karşılaşmalar..
kaçamak bakışlar..
en tatlı zamanlardır bunlar.
soru yok, cevap yok; sadece tesadüfler var.
yalnız tesadüfler.."
Veeee "cevabı bilmiyormuş gibi yaparsan sorular da yok olur..." Bunu unutma...

''aşk rastgele yaşamayı sona erdirir. hayatın farkına varırsın.''

'' doğru ya da yanlış yaşadıklarımın verdiği tecrübelerle daha mesafeli olmayı öğreniyorum. belki de korkak... ne zaman kaçmalıyım acıdan? ne zaman yaklaşmalıyım aşka? acıya mı alışmalıyım yoksa aşka mı? ''

'' aşk ve acı birbirine benzer. varken ne aşka ne acıya alışamazsın. tam alıştığını hissettiğin anda da ikisi birden yok olurlar.''

......ŞÜPHESİZ GELİRIM SANA.... |D|

Arasa ki; dese gel hiç düşünmeden giderim hemen. Umrumda mı sanki çektigim çileler. Neler çektim ben sensiz neler yutkunuyorum, bogazıma diziliyor sanki sensiz çektigim acılar.
Ben sensiz hayata inan alışamadım.. Sensiz uzadı geceler..
Sensiz dertler önümde bir bir sıralandı sanki, sen gittın gideli çok şey degişti belki de..
We de sen bunlardan habersiz...
Korkarım sensiz nasıl yaşar bu beden, uzun uzun anlatılmaz sın ki sen.
Anlatılacak gibi olsan anlatırım, belki kalmaz içimde hiçbirşey...
Amaa tek bildigim sen aşk sın... Tek tecellim aşk..
Söyle ASKSIZ nasıl yasasın bu beden...


Her özledigimde sesini duyurup ama bir türlu gelmek bilmeyene....
DUYGUsal

...gel gitme...

Git. Yüzüme öyle bakma git. Hiç durma, bir gidenin bir daha asla giremeyeceği kapı orada, git. Hiçbir şey açıklamak zorunda değilsin. Giderken söyleyecek şey bulamaz insanlar. Sen bahanelerin arkasına saklananlardan olma, git.

( Oysa daha doyamadım sana… Kokunu yeterince çekemedim içime… Yapacağımız ne çok şey vardı… Neler planlamıştık… Şimdi ne yapacağım ben? Nasıl duracağım ayakta? “Kal” dersem kalır mısın yar? Nasıl istiyorum yalan bile olsa “Bu gidişi zorunluluktan bekle beni döneceğim” demeni…)



Her aşk biter, sende git. Hem zaten biteceği daha bastan belli bir asktı bizimkisi. Sen gitmesen belli ki bir gün ben gidecektim. Herkes kendi tercihini yasar ve sen tercihini yaptın. Rahat ol, git. Aklın kalmasın burada. Dramatik vedaların kahramanları olmayalım, git.




(Benim aklım sende kalacak. Sadece aklım değil yüreğimde… Bitmezdi bizim aşkımız. Asla terk etmezdim seni. Benliğimi, varlığımı, hayatımı adamıştım ben bu aşka. Beni tercih etmeni isterdim, benimle yaşamanı isterdim. Şimdi kimi ya da neyi seçtiğinin ne önemi var artık? Ağlayacağım ardından, kahretsin ağlayacağım... )

İstersen dost olabiliri, haberleşiriz birbirimizle. Mutlu olmanı isterim. Sen mutluluğu hak eden bir insansın. Elbette bende mutlu olacağım merak etme, git. Hangi yara kabuk bağlamamış ki? Yapman gerekeni yap, git.


(Sensiz mutlu olabilir miyim ben yar? Unutabilir miyim bu kadar kolay? Yasadığımız onca şeyi silebilir miyim? Mümkün değil seni içimden söküp atmam. Biliyorum hiçbir ilaç iyileştirmeyecek senin açtığın yarayı. Senin yaktın sevda ateşi hiçbir zaman sönmeyecek. Senin mutlu olmanı istediğimde yalan. Mutlu olma yar, benim gibi sen de mutlu olma. Belki o zaman, yeniden geri dönersin bana…)




Haydi zaman geçiyor artık, git. Hem neden suratın asık? Sevinmelisin gittiğine. Aslında sana teşekkür etmeliyim. Beni bu aşkın yükünü taşımaktan kurtardığın için. Rahatladım biliyor musun? Bende kalan birkaç eşyanı da gönderirim ardından. Fırsat buldukça ararım seni, haydi git.




(Gitme benim güzel sevdalım, gitme. Beni bu aptal dünyada bir başıma bırakıp gitme. Gidip de yüreğimi öldürme. İçim acıyor, kalbim sıkışıyor. Ben asıl sensizliğin yükünü taşıyamam gitme. Ne olur gitme…)

BEN YOKUM DEDİN ÖYLE Mİ...........? |D|

Aşkımın yarını yoktu bunu çok iyi biliyor ve kendime itiraf edebiliyorum...
Ne mutlu ki.. Ama ne olursa olsun benim bekledigim hep yarındı. Ama olamazdı ...

Şunu da biliyorum; seni ayakta tutmak beni çok yoracaktı. Yinede şikayet etmezdim ama, göze alırdım yine de...


Hain degildim ben, seni aldatmadım.. Kendimi kimseye teslim etmedim..
Seninleyken de sensizken de...

Belki mükemmel degildim ama; hatalarım da olsa düzeltmesini bilirdim.. Şimdiiii
bana ''ALLAH'A EMANET OL'' ben gidiyorum, artık bensizsin dedin öyle mi????

HİÇ KALMADIN Kİ BENİMLE GİDESİN.. OLMAYIŞININ DA BENCE YOK BİR ÖNEMİ.....

DUYGUsal

...ölmek istiyorum.... |G|

Ölmek istiyorum dedigimde ne kadar ciddi olabilirimki?
Ölmeyi istemek o kadar kolayki.... Istedigimiz cogu sey gibi zannederiz bazen.
Magazada gördügümüz elbise gibi. Yeni bir cep telefonu gibi...
En basidi istedigimiz dondurma gibi istiyoruz bazen ölümü...
Hatta yalvariyoruz ALLAHA CANIMI AL diye.
O kadarki istiyoruz bazen ölümü.
Bu zor hayatin icinde ölümü cogu seye cözüm olarak görüyoruz.
Ölünce tüm acilar tüm zorluklar bitecek diye ölmek istiyoruz.
Halbuki yasamayida bir o kadar istiyoruz. Ama bir an geliyorki ölüm pesini birakmiyor sanki. Hayatin sana küstügü an ölüm hep ensende oluyor sanki.

Zaten yasayan bir ölüyüm ben.
O gün öldüm ben....... soguktu... ürperdi icim...korktum
Ruhumu coktan teslim etmis gibiyim zaten...
ama ben o gün öldüm zaten....hala neden ölmeyi istiyorum bilmiyorum...

Kendimce intihar planlari yapmiyor degilim.
Ama korkagim ben yapamam biliyorum bunuda.
Birincisi Korkumdan yapamam..
Ikincisi ve aslinda en önemlisi Annem icin yapamam bunu....
o benim icin bu kadar seye katlanmisken benim ona bunu yapmam dogru olurmu?
Ben kurtuldum gittim desemde o ne yapar diye düsünüyorum sonra.
Ölmek isterken bile baskasini düsünmek buna engel olmakmi demektir?

Ölmeyi istemek nedir ki?
Zaman icinde cogalan icine kapanislardir. Yalnizliktir ölmeyi istemek belkide.
Unutuldugunu hissetmektir. Ölmeyi istemek gercekten o an istemektir. Nefesinin kesilmesini istemektir ama sadece o an icin. Icindeki sıkıntıdır, seni dürten sıkıntıdır... Ölmeyi istemek herseyden kacmaktir aslinda. Kacmaktan yorulmak ve ölümün son kacis oldugunu düsünmektir. Yasananlardan bıkmak yasanacaklardan ürkmektir ölmeyi istemek. Bu istek birdefa sardiginda bedenini birakmak istemez seni. ölmeyi istemekten kacis yoktur artik.


Ölmeyi hicbir zaman istememeniz dilegiyle Gözyasi....
Aslinda hep Gözyasi......Su an bile GöZYaSi.....

...kahraman.... |G|

Halbuki ilk dinledigimde sarkini aglamistim durmaksizin
Farkina varmistim kaybettiklerimin
Yalnizligima bogulmustum senden önce
Nasil dayanmisti bu yürek onca yalnizliga


Ve sendin beni hayata döndüren sanki
Sendin belkide beni yalnizliktan kurtaran o kahraman
Oysa farketmemistim o kahramani ne zamandir ariyordum
ve seni bu yüzden secmistim....


Ve sen yine gittin....
Kabuk baglayan yaralar acildi...
Ölmek icindi dirilmelerim
O bosluk doldu sanmistim
Oysa o boslugu yalnizligim doldurmustu yine


O sarkiyi tekrar dinlesem kahraman oldugunu düsündügüm dünyama
dönermiyim tekrardan????
Yaparmiyim kendime bunu bile bile??
Söz gecirmeye calisirimiyim??


Sensizlige birgün alisirmiyim??


...GöZYaSi...