Olmasi gerektiginden biraz daha fazla düsünceliyim simdi. Daha fazla üzgün ve daha fazla saskin. Sanki hazirliksiz yagmura yakalanmis gibi. Ilk degil ama son sözlerim olacagi kesin sanki simdiden. Sana birdaha yazmayi düsünmüyorum cünkü farkettimki degmiyormussun hicbirseye. Beni anlamamissin bugüne kadar hic. Yaptigim iyiliklerin hicbir sekilde senin icin degeri yokmus. Büyük konusmayi sevmesemde birdaha ASLA konusmayacagim seninle diyorum bu aksam. Ve bu aksam son sözlerimi döküyorum bu kagida. Belki birgün gelecek gercekten pisman olacaksin beni bu kadar üzdügüne. Ama zaten bu sen degilmisin? Her yaptigi hatadan sonra pisman olsan sen degilmisin? Iste sen busun!!!! Yapip yapip pisman olansin sonrada basini sokacak yer arayansin. Ama bu defa benim yüregimden daha rahat daha duyarli bir yürek bulamayacaksin bunu bilesin. Bu defa seni cani gönülden dinleyecek ve her attigin adimda korkmadan yaninda olacak birisi yok. Bensizlige cabuk alisirsin sen ama buna cok inaniyorum. Sen korkmazsin kimsede, yanlizliktan korkmazsin. Korkamazsin cünkü sen bunu hakediyorsun. Senin icin yaptigim iyilikleri hic ama hic haketmiyormussun. Diyorsun ya yaptigim iyiliklerin haddi hesabi yok ve bunu geri ödemeninde mümkünati yok. Helal hos olsun. Geri ödeme istemem. Ben insanligimi yaptim. Senin bilmedigin ve hicbir zaman ögrenemeyecegin bir kelime INSANLIK....
Son cümlem
"Bir insanin degerini yanlizca karsidaki insan belirler. Sen degersizmissin ama ben fazla deger vermisim." ...
....Gözyasi....
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder