Avuc icini öpmek o'na ve o an'a sahip olundugu icin bir tür sükretme durumudur, ne kadar özel ve güzel oldugu anlatilamaz adeta
yasanir.
Yine geldi. Sarildi hic birakmayacakmis gibi. Birdaha asla ayrilamayacakmisiz gibi. Biliyorduk ikimizde sonu var bununda. Buda gececek ve buna da alismak zorunda kalacagiz. Biliyorduk ikimiz bu sarilmalarin bir sonu var. Ayrilik cok yakin. Ama o an sadece kokusunu ve nefesini icime cekip birakmamayi düsünüyordum. Hic cikmasini istemedigim en derin en gizli icime cektim seni. Birakmayacagim seni. Bugün, yarin ve o gün...... Birakamayacagim istesemde. Gizli Sevdamsin , yasagimsin, benligimsin SEN. Sokuldum, sokuldum ve gülümsedim yumsacik. Sayiklarcasina „Geldin sen“ dedin. „Evet geldim“, dedim. Ellerime dokundugunda animsayamadigi bir sicaklik vardi avuclarimda. Sevdi, saclarimi, alnimi gözlerimi ve yüzümü ve severken sevgi dolu o sesiyle ve o melül bakislariyla, „Ölüyorum Sana“ diye mirildandi adeta. Aglamakliydi sesi, sustu, daha fazla konusmadi. Ama bilse ki, ben direndim, kalmak ve bir nefes fazla icime cekebilmek icin nasil cabaladim. Ondan baska siginacak bir iklimim olmamis sanki. „Keske elimden birsey gelse, keske yapabilsem“, dedi. Acitiyordu icimi. O sirada egildi kapali avucularima. Acti hissedercesine icimdeki sevgiyi. „Icimi avucuna döksem, beni azicik sever miydin?“. Öpemedi avucumu. Tek dileginin bu oldugunu dile getirdikten sonra gözlerime bakti, öptü avucumda, öptü, yeniden dogruldu ve öptü avucumdan. Simdi biliyorum ki hic solmayacak avucumun icindeki öpücügün.
Ve tekrar -ama son defa degil- ayrilmanin sancisini yasiyorduk.
Gözyasi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder