Senden istekilerim o kadar cokki biliyorum artik benden SIKILDIN ANNE.....
Ama bende cok SIKILDIM, mizmizlaniyorum, simariyorum...
Bana deli diyorsun.....Bazende o kadar kiziyorsunki....
ne istesem kabul diyorsun cünkü Annemsin...
Ama bu istegim cok farkli.....
Artik hayat denilen oyunu oynamak istemiyorum Anne, cok yoruldum artik..
Ben büyüdüm bu oyunu oynamak istemiyorum..........
Senin agladigini görmek istemiyorum.
Sabah kalktigimda günesi görmekten korkuyorum....
Birkac saat sonra tekrar batmasindan korkuyorum.
Ne dogsun nede batsin istiyorum...Yada tek dogsun istiyorum.... Batislardan cok korkuyorum..
Karanliktan.
Geceden.
Uyumaktan.
Uyanamamaktan.
Rüyalardan cok korkuyorum....
Disari attigim adimlardan korkuyorum...
Senden uzaklasmaktan korkuyorum.
Heran herseyin olabilecegini düsündükce ölüyorum.
Bunlari görmek istemiyorum...
Kulaklarimi tikamak istiyorum.
Duymamak,görmemek,düsünmemek istiyorum.
Disardaki insanlarin bu kosusturmasi beni heycanlandiriyor.
Ne bu acele? Zaman bu kadarmi cabuk geciyor?
Kolumdaki saat halbuki hep ayni sesi cikariyor..
Saniyeler ayni. dakikalar ayni...
ama zaman??? ya zaman???
Oda hizlaniyormu??? yoksa duruyormu???
Cok seymi istiyorum Anne???
Ben....
huzurlu yasam istiyorum... Ama bu imkansiz...Öyle degil mi Annee??
GöZYaSi......
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder