...sönermi yangin?...

Ey ölüm Ben ne aptalım
Okunur mu yolladığım mektup
Tutuşmuş bir kalemle yazdığım
Dağıldı oyuncak atımın boncukları
Bütün çeşmeleri kurudu sokağımın
Kapladı göğün yüzünü
Kara bir örümceğin ağı
Hâlden anlar mı acaba güneş
Ama o hiç sokak çocuğu olmadı
Uyumadı kaldırımda
Farelerle yan yana
Şair de olmadı hiç
Beyaz ince bir dizeyle
Bağlanmadı ay ışığına
Bütün sayfaları uçtu hayatımın
Sonunda mürekkebimle sulandı
Ortanca saksıları
Bir de sözlüğü olacaktı aşkın
Sanırım eskiciye satıldı

Ya kentim
Daha yeni doğmuştu
Acaba çingeneler mi çaldı
ey ölüm Ben çok aptalım
Arıyorum boş yere
Kendi küllerime gömdüğüm ışığı

MELİSA GÜRPINAR