Anneme benziyorum ben. Çok iyi nyetli. Hep iyi niyetinin kurbanı olup zarar görenlerden. İyiyken kötü gibi olanlardan..Her seferinde şunu söyluyorum kendime, bir daha saf olmam. tedbirli, temkinli wede ilişkilerimde terübeli dawranırım diye.
Sonra şunu düşündüm, hiç bir ilişki de tecrübe denen bir sey yoktur!!!
Hep aklım başımda dersin ama, yine aynı hatayı yaparsın..Benim hatam hiç olmadı yada bi yanlışım ama iyi niyetten kaybeden taraf hep ben oldum..
Ama kendimle gurur duyuyorum. Bu bana çogu zaman zarar getirse de,, ben bu iyi niyeti hiç yitirmem. Zaten kişiligim de var. Kişilikten çıkması imkansız.
Şimdi geleliiiimmmm iy i niyetimden yararlananlaraa vede canımı acıtanlaraa; şimdilik sadecee gülüyorumm=) hemde kocaman... zamanı gelince zavallı durumuna onlara düşüecek çünkü.... O yuzden içim rahat.. Amaaa EY BUYUK ALLAH!IM sevdigim insanları koru onlar gibilerinden...!!!!
DUYGUsal
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder