Evvel zaman içinde, sevdim seni... Zamanının yok bir önemi... Degerlim dedim ya sana hani?? Hala öylesin biliyor musun? degişmedi yerin...
Hani degerlim dedim ya, bende kalbimin en degerli yerini verdim... Ve sen habersiz...
Gerçi ne zaman bildin ki? Umrunda olan neydi ki?
Ben ne yalandım, ne de dolan.. Herşeyi oldugu gibi serdim önüne..
Kimselerin düşüncesini müdahil ettirmedim özel yaşamıma...
Ama sen....
Orda öyle sorumsuz, orda öyle anlamsız, orda öyle hissiz ve ruhsuz durdukça ben senden koptum... Anlayabilir misin?
Artık sana ulaşamam, hayatından haberdar olmam.... ve emin ol olmak da hiç mi hiç istemem....
Çünkü sen hayatımda olunca kemik gibi zannediyorum bütün bi bünyemi. Ne yanıma dönsem batan, canımı acıtan rahatsız edici bir kemik...
...DUYGUsal...
1 yorum:
tek cümle söylemek istiyorum... bu dizelere hayat veren bu güzel insanlara teşekkürler.. o kadar samimi görünüyor ki!! insanın aşık olası geliyor..
Yorum Gönder