insanların bişeyler yazabilmesi için duygularının birikmesi lazım demişti biri... Daha ne kadar biriktirebilirim???
Ben doldum, taşıyorum...
Yine de dökemiyorum cümlelerimi, tam olarak çıkamıyor agzımdan..
Dün gece...
Öylesine...
Canımı yakmadan, gözyaşı dökmeden oturdum saatlerce... Düşündüm...!!!
Ne çok yara aldıgımı, zamanın benden neleri götürdügünü, geride kalanları, geride bıraktıklarımı, bir mesajla ben terkedip gidenleri. Ama...
Belki de...
Neyse...
Zaman herşeyin ilacıymış, kanayan yaraya iyi gelirmiş
'Belki de hayırlısı olan buymuş' dediler...
Bende bu sözlerle avundum, bu sözlere tutundum.
Tutunmasaydım...?
Belki de...
Hadi buna da neyse...
Artık ''keşke'' demiyorum.O söze gerek yok benim dünyamda.
Bunda böyle tüm KEŞKE' ler sana yakışır, SENİN HAYATINA....
DUYGUsal...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder